Xanax to lek należący do grupy benzodiazepin, który stosuje się głównie w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, zespołu lęku uogólnionego, PTSD czy objawów towarzyszących silnemu stresowi (np. ataków paniki). Choć jest wyjątkowo skuteczny w krótkoterminowych terapiach, może silnie uzależniać – psychicznie i fizycznie – zwłaszcza przy zbyt długim stosowaniu lub przekraczaniu zalecanych dawek.
Z czym się wiąże długotrwałe przyjmowanie Xanaxu?
Najpoważniejszym skutkiem przewlekłego stosowania Xanaxu jest uzależnienie, które może rozwinąć się bardzo szybko – od kilku dni do kilku tygodni od regularnego przyjmowania. Szczególnie narażone są na nie osoby z wcześniejszymi doświadczeniami z nałogami czy też te, które mają tendencję do przyjmowania większych dawek leków bez kontroli lekarza. Warto dodać, że długotrwałe zażywanie Xanaxu może prowadzić do rozwinięcia tolerancji, a w rezultacie do jeszcze silniejszej potrzeby zwiększania dawek dla zachowania tego samego efektu działania. Wszystko to sprawia, że przyjmowany bez jakiejkolwiek kontroli lek może przynieść zupełnie odwrotne rezultaty, pogarszając jedynie stan zdrowia pacjenta.
Objawy uzależnienia od Xanaxu
Lista symptomów sygnalizujących uzależnienie obejmuje przede wszystkim objawy odstawienne, które mogą pojawiać się zaledwie już po kilku godzinach od przyjęcia ostatniej dawki. Są to m.in.:
- przewlekłe zmęczenie,
- zaburzenia koncentracji i uwagi,
- kłopoty ze snem,
- bóle głowy, nudności, a także zaparcia i biegunki,
- poty i dreszcze,
- dzwonienie w uszach,
- pieczenie i mrowienie skóry,
- wzrost napięcia mięśniowego.
Warto też wspomnieć o długoterminowych skutkach zażywania Xanaxu. Należą do nich bowiem napady padaczkowe, upośledzenie funkcji poznawczych (mogące prowadzić np. do rozwoju Alzheimera), a także ryzyko przedawkowania prowadzące do śmierci.
W jaki sposób bezpiecznie odstawić Xanax?
Odstawienie Xanaxu, ale też wielu innych leków, powinno zawsze przebiegać pod kontrolą lekarza. Kluczem jest tutaj stopniowe zmniejszanie dawki co kilka dni lub tygodni w zależności od tolerancji organizmu, indywidualnych predyspozycji czy dawki wyjściowej. W przypadku osób stosujących Xanax dość długo stosuje się niekiedy zamianę leku na benzodiazepiny o dłuższym czasie działania (np. diazepam). Dlaczego? Takie preparaty działają łagodniej, ale nieco dłużej, co pozwala zmniejszyć ryzyko gwałtownych objawów odstawienia, a zarazem ułatwia stopniowe wychodzenie z uzależnienia.
Cały proces odstawiania Xanaxu wymaga ścisłego monitorowania stanu fizycznego oraz psychicznego pacjenta – w niektórych przypadkach pomocna okazuje się np. psychoterapia wspierająca. Ważne jest również wdrażanie zdrowych nawyków, które mogą skutecznie niwelować objawy odstawienne. Regularna aktywność fizyczna, dobry sen, unikanie kofeiny i alkoholu czy zdrowa dieta nie tylko mogą ułatwić przejście przez cały proces, ale pomóc zbudować dobre nawyki na przyszłość.